Vorige donderdag moest ik met Haico naar de gehoorzaamheidstraining. Normaal gezien is er altijd iemand thuis, maar donderdag eens niet. Toen ik met Haico wou vertrekken, begon Lana heel luid te huilen. Ik denk dat ze begint te beseffen dat ze nu tot een gemixte roedel behoort van mens en dier ;-)
Het alleen zijn, is definitief gedaan !
Zondag heb ik lang getwijfeld... neem ik Lana mee op gehoorzaamheidtraining, of zoals gewoonlijk Haico...?? Op zaterdag was het zo aan het stormen, dat ik gewoon dacht Haico mee te nemen als het de volgende dag ook zo'n weertje zou zijn. Maar er was een mooi zonnetje, en stil weer. Dus ik kon gerust met Lana gaan. (Bij stormweer is ze iets schittiger.)
Voordien was ik echt heel zenuwachtig, nog nooit zo zenuwachtig geweest voor een gewone training. Eens we daar waren heb ik eerst met Lana een wandelingetje gemaakt, en dan afgezakt naar de trainingsvelden. Daar heb ik gewoon wat tussen de mensen en hun honden gewandeld, en zoals gewoonlijk, Lana snuffelde direct aan de hondjes :-). Dan zou ze al eens vergeten dat er een mens bij staat, tot die een beweging maakt. Dan verschiet ze weer. En toen kwam ik echt tot rust... dat was nodig om Lana niet te beïnvloeden !
Door het natte weer konden we niet op de weiden trainen, en er werd een dorpswandeling gedaan met oefeningen tussendoor.
Tijdens het wandelen ging alles behoorlijk goed, er zat een metertje afstand tussen, en zo voelde ze zich op haar gemak. De eerste oefening op de voetgangersbrug kon Lana niet mee doen, want dat was onaangelijnd. Nadien moesten we in 2 rijen lopen, en elkaar kruisen door het wisselen van rij. Dat leek allemaal geen probleem. We blijven in 2 rijen lopen en doen steeds oefeningen zodat je eigen hond ofwel een hond passeert, of een mens passeert. Dat verliep vlot, oef !
Toen kwamen we een skateboardterreintje tegen. Daar moesten de honden de plank omhoog lopen, en eraf springen. Ik heb Lana nog niet veel zien springen... hmm... twijfels of het ging lukken.
Maar we gaan ervoor, en ja hoor, Lana ging omhoog en sprong eraf !! :-) Super gedaan Lana !
Na wat andere oefeningen, was er nog een moeilijkheid. Blijven staan bij de trainer, baasje naar de overkant aan de tunnel en de hond moet erdoor na het oproepen van baasje.
Blijven staan bij een vreemde mens... pff, dat zag Lana niet echt zitten. Ik liep naar het andere eind van de tunnel, kroop er een beetje in zodat Lana me niet kon voor bij rennen.
Toen ik de 2de keer riep had ze het volledig door... daar was ze dan in volle sprint :-) en ik kon haar gemakkelijk vastnemen.
Dus de eerste gehoorzaamheidtraining was een succes voor Lana !
Zondag namiddag ging ik nog even met Haico trainen voor treibball. Lana mocht mee, want ik heb een nieuw lijn om haar vast te maken als ze even moet wachten. Het is een lijn die gebruikt wordt om sledehonden vast te maken. Ze kunnen dit blijkbaar niet kapot krijgen, en met een heel goed slot eraan. En inderdaad, Lana was mooi aan het kijken hoe Haico trainde met de ballen.
Eerst getraind met 1 bal, een beetje rustig opbouwen. En daarna met 3 ballen. Geprobeerd om dezelfde oefeningen te doen zoals de vorige training.
Tussendoor eens Haico laten rusten aan de nieuwe lijn, en met Lana rondgewandeld.
Thuis gekomen waren beide hondjes heel moe, en konden ze genieten van een verdiende rust.
Op de training van 17 februari, treibball & Haico.
De opwarmingsoefening was eens op een andere manier, met ballen verspreid, en oefeningen bij en weg van de ballen. Met een filmke zou je het beter verstaan, maar dat heb ik niet ;-)
Dat doet me eraan denken... het wordt tijd om nog eens een filmpje of een foto te maken.
Come bye & away gingen zoals gewoonlijk vlot, met 1 of met 3 ballen blijft hetzelfde. Op verschillende manieren gedaan, ballen dicht bij elkaar, en verder van elkaar.
En vanaf de o'clock ging het iets minder goed dan vorige week. O'clock en gaan zitten bij de 2de bal, zat ze telkens wat te ver... Misschien om dat ik te veel op de 3de bal had geoefend ! Of gewoon omdat ze even lui was, of omdat de bal iets te groot was... Op bepaalde momenten was het zelfs mijn fout, te vroeg of te laat roepen, handgebaar niet goed enz...
Het stoppen bij de eerste, tweede of derde bal... vind ik echt niet zo gemakkelijk, hoor ! Daar zal waarschijnlijk nog veel uurtjes training aan te pas komen... toch van mijn kant, want de handler moet de hond uiteindelijk sturen, hé !
De laatste 3 ballen waren nog de beste. Een bal links, 1 in 't midden, 1 rechts. Telkens bij een bal o'clock gaan zitten, en daarna binnen pushen. Dat is het leukste onderdeel voor Haico, dat doet ze heel graag :-) Ze zou al, pushen zonder dat ze het commando krijgt... maar toch moet ze wachten.
Deze week maak ik de camera klaar en als ik iets heb... laat ik het jullie zien.
Hopelijk blijft het een beetje droog komende dagen !
Lana heeft gisteren haar grenzen verlegd met het fietsen... bijna 4 km, en ze genoot ervan :-)
En Haico... ja, het kan maar niet ver genoeg zijn. Voorlopig neemt dit veel tijd in beslag... ze moeten nog elk apart mee met de fiets .
Een lang verhaal, maar ik moet iedereen tevreden stellen : de Treibball-Haico fans & de Lana-fans !!
